Daar zijn we weer.....

Na een korte break (van meer dan 4 jaar :)) zijn we weer terug! Met z'n viertjes, jawel! Onze lieve Mats is inmiddels al 4 geworden in September. We wonen nu in Alkmaar en hebben poes May-Tale een paar jaar geleden al aan Wisses zus en zwager gegeven. Die is vorig jaar overleden, 15 jaar geworden, prima leeftijd met haar diabetes verleden. Helaas is poes Mozes er ook niet meer, die  hebben we 8 mei jl. moeten laten inslapen. Hij was echt op, at niet meer en had al een te snel werkende schildklier en een zenuwafsterving waardoor hij heel slap was. De dierenarts kwam thuis, wat natuurijk fijn was voor Mozes en zei dat inslapen het beste was, hij voelde weinig spieren en als een kat alles wat hij graag deed niet meer kan, dan moet je je afvragen of dat diervriendelijk is. Laten sterven aan uitdroging of honger vonden we ook geen optie. Het deed ons veel, we waren heel verdrietig, maar het was goed zo. Hij is nu begraven in de tuin, we gaan vandaag een mooie steen maken.
Dag lieve Mozes, we missen je!